Andrew Taylor Still, MD

In 1874, aan de grens van Missouri, ontdekte Andrew Taylor Still MD dat hij het talent hand om zijn hand op mensen te leggen en daarmee hun fysiologie te veranderen.

Vele invloeden kwamen vervolgens samen om Dr. Still’s evolutie te verscherpen: hij assisteerde zijn vaders beroep als arts, en volgde medicijn studie in Baldwin, Kansas. Andere invloeden zijn onder andere Methodisme, Mesmerisme (magnetisme), Bone Setting (manipulaties), Evolutie theorie, en Spiritualisme, om er een paar te noemen.

Zijn interesse lag bij de stimulatie van de natuurlijke kracht om te genezen. Hij realiseerde zich dat het menselijke lichaam in potentie perfect is in vorm en functie. Hij bestudeerde anatomie met een extreem doorzettingsvermogen om de geheimen van het ontwerp van de natuur te leren. Hij realiseerde zich de relatie tussen structuur en functie. Hij zag het menselijke lichaam als een zeer complexe machine, zoals iedere andere machine en beval zuiver gebruik en onderhoud aan voor een optimale functie.Het viel hem tijdens chirurgie op dat zieke organen significant opgezwollen zijn en hij zocht naar niet-chirurgische mogelijkheden om deze zwellingen te behandelen. Hij ontwikkelde een mogelijkheid om de gefixeerde weefsels te bevrijden, door met zijn handen de zwelling van organen te verminderen.

De kwalen waar zijn patiënten aan lijden varieerden van acute dysenterie tot ischialgie. Sommige mensen kon hij prima behandelen, bij sommigen had hij minder succes, maar hij kon de meeste patiënten duidelijk verder helpen. Gezien de therapeutische mogelijkheden in die tijd (eind achttienhonderd) was zijn behandeling meer effectief dan die van andere artsen.

Toen zijn reputatie groeide, werden treinrails aangelegd en accommodaties ingericht om de toestroom van mensen te kunnen herbergen in de regio van Kirksville, Missouri.

In 1892, op de leeftijd van 64 jaar, begon dr. Still formeel te doceren en richtte hij de American School of Osteopathy (nu de Kirksville College of Osteopathic Medicine) in Kirksville, Missouri op. In de eerste klas zaten 22 studenten, mannen en vrouwen. Hij geloofde dat hij zijn kennis in slechts 3 maanden kon overbrengen, maar kwam er snel achter dat de vaardigheden die hij in 20 jaar ontwikkeld had niet zo eenvoudig waren. Het curriculum groeide naar twee jaren en hield een intensieve studie van anatomie en fysiologie in. Zijn eerste intentie was om de studie in geneeskunde zonder medicamenten door te voeren, omdat de meeste farmacologische medicijnen in die dagen toxisch en ineffectief waren.

“You wonder what osteopathy is; you look in the medical dictionary and find as its definition ‘bone disease’. That is a grave mistake. It is compounded of two words, osteon, meaning bone, pathos, pathine, to suffer. Greek lexicographers say it is a proper name for a science founded on knowledge of bones. So instead of ‘bone disease’ it really means ‘usage’.” AT Still MD.
Hij vond dat zijn studenten complete artsen moesten zijn. Hij gaf volledige praktijkrechten aan zijn afgestudeerde studenten. Hij gaf hen de titel D.O. (Doctor of Osteopathy). Hij was een prima docent en veel van zijn studenten warden zeer bedreven in de manuele diagnostiek en praktische vaardigheden, die hij Osteopathie noemde.

Dr. Still’s invloed nam in de loop der tijd af. Toen (reguliere) medicijnen meer en meer de dagelijkse klinische praktijk werden, werd het gebruik van medicijnen ook in het curriculum van de Osteopathiestudie opgenomen. Vandaag de dag zijn er 19 scholen in de Osteopathische Geneeskunde. Zij ontvangen nog altijd de D.O. titel en nog altijd wordt de Osteopathie onderwezen. De meeste studenten en artsen vinden echter de filosofie en de praktijk van de Osteopathie gedateerd en ineffectief. De kracht van de Osteopathie is in Amerika afgenomen. In Europa echter, met name het Europese continent, bloeit de oorspronkelijke Osteopathie juist op.

Terug naar geschiedenis